Snowkiting

W Karkonoszach jest wiele miejsc, w których można legalnie uprawiać tę aktywność. Niestety, niektórzy szukają równin grzbietowych (w okolicach Luční i Labskiej boudy, w tym równin po drugiej stronie granicy państwowej), które są chronione jako obszary spokojne KRNAP i do których dostęp poza wyznaczonymi ścieżkami jest zabroniony.

Snowkiting, jako sport szczególny, pojawił się w Karkonoszach dosłownie kilka lat temu. Zasada jego działania jest prosta – kiter (narciarz lub snowboardzista) łączy się z latawcem różnej wielkości, przypominającym zdalnie skrzydło paralotni, za pomocą specjalnej uprzęży (tzw. trapezu). Kiedy wiatr jest odpowiedni, latawiec ciągnie kitera po zaśnieżonej równinie. Doświadczeni i odpowiednio wyposażeni kiterzy w optymalnych warunkach nie tylko osiągają prędkość do 70 km/h, ale potrafią także wykonywać skoki, podczas których mogą utrzymać się w powietrzu przez kilkadziesiąt sekund.

W Karkonoszach jest wiele miejsc, w których można legalnie uprawiać tę aktywność. Niektórzy niestety poszukują równin grzbietowych, które chronione są jako obszary spokojne KRNAP. Ustawa o ochronie przyrody i krajobrazu nie dopuszcza w tych miejscach wjazdu (ani wjazdu) poza wyznaczoną ścieżką.

Powody tego ograniczenia są podobne do tych ograniczających np. skialpinizm do zarezerwowanych tras. Kitery równinne mogą niepokoić rzadkiego cietrzewia, który w przeciwieństwie do kiterów nie ma innego miejsca do życia. Inną przyczyną mogą być uszkodzenia turzycy i innych roślin drzewiastych w miejscach, gdzie sezon wegetacyjny (czyli między innymi czas regeneracji uszkodzonej rośliny) trwa tylko 70 dni w całym roku. Nawet jeśli warstwa śniegu zapobiega uszkodzeniom roślinności, a cietrzew w krytycznym momencie nie występuje, istnieje szereg innych powodów, dla których nie jest dozwolone wchodzenie poza oznakowane ścieżki, a co za tym idzie, także snowkiting w spokojnych obszarach. Wiele osób nie potrafi obiektywnie ocenić konkretnych warunków, w których nie może dojść do szkód w przyrodzie, w razie wypadku istnieje ryzyko podjęcia akcji ratowniczej z dużą liczbą ratowników itp.

W praktyce oznacza to, że snowkiting w szerszym sąsiedztwie Luční i Labskiej boudy, także na równinach po drugiej stronie granicy państwowej, jest nielegalny i karany zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Z drugiej strony Karkonosze naprawdę oferują kitesurferom dobre tereny, na których można jeździć. Dobrą lokalizacją są rozległe łąki w pobliżu schronisk Brádlera, Medvědí bouda lub Moravská bouda w środkowych Karkonoszach. Wysokość około 1000 m n.p.m. zapewnia stałą pokrywę śnieżną przez większą część zimy i wietrznej pogody. Same domki oferują solidne udogodnienia dla kiterów. Łąki w okolicach Vrchlabí mają dobre ukształtowanie terenu, a ich kolejną zaletą jest łatwy dojazd samochodem. W Czechach poza obszarami chronionymi znajduje się kilka dobrych terenów do uprawiania snowkitingu. Znane jest położenie w pobliżu wsi Pohledec koło Nowego Miasta na Morawach. Jest duży - może 6 km2 i łatwo dostępny dla każdego. Położenie na wysokości od 600 do 700 m n.p.m. gwarantuje wystarczającą pewność, że będzie tam wietrznie i śnieżnie. Ciekawe i popularne są Miličín pomiędzy Táborem a Benešovem koło Pragi lub Fryšava i inne miejscowości na Žďárské vrchy. Można też wybrać się na Pusty kopec w Górach Orlickich. Rudawy z Boží Darem i Mołdawią są popularne i niezawodne. Śniegu jest tam zwykle wystarczająco dużo nawet podczas mniej surowych zim, a ich położenie geograficzne w Europie zapewnia również wietrzną pogodę.